Qiqi


Make-up artist Xiu Yun Yu verzorgde niet alleen de make-up van de deelnemers van Project Monolid, ze vroeg hen ook wat ze van hun ogen vinden en hoe zij tegenover bepaalde schoonheidsidealen staan. Hier vind je het verhaal van Qiqi.

For English, please click here

 width=

Ik wist dat ik er anders uitzag dan de meeste kinderen op school, maar dat kon me niet schelen. Toen ik wat ouder was, had ik meer moeite met mijn Chinese uiterlijk. Ik denk dat dit kwam omdat er weinig tot geen representatie is met betrekking tot Aziatische mensen. Hierdoor wilde ik graag blond haar en grote ogen met lange wimpers. Ik hield vooral niet van mijn ogen. Ik liet ze groter lijken door make-up, maar dat werkte eigenlijk averechts. Ik herinner me dat ik Nederlandse modellen als voorbeeld nam wanneer ik mijn make-up probeerde te doen. Gelukkig ben ik nooit gepest, ik denk juist dat de reden voor mijn negatieve zelfbeeld te maken had met hoe ik ‘anders zijn’ nooit in verband met ‘uniek zijn’ bracht.

“Proberen om er anders uit te zien dan je werkelijk bent, is tijdverspilling.”

Toen ik een jaar of achttien was, kwam er verandering in hoe ik over mezelf dacht. Ik ontmoette iemand die heel goed was in make-up waardoor ik ontdekte hoe ik mijn ogen moest opmaken op een manier dat bij mijn ogen past en niet de westerse standaard is. Daarna begon ik ook te beseffen dat mijn ogen echt van mij zijn en dat ze mooi zijn zoals ze zijn. Ik draag nu bijna geen make-up en als je mij dat een paar jaar geleden had verteld, had ik je niet geloofd. Ik ben er trots op anders te zijn en nog trotser op hoe mijn gedachten over mijn uiterlijk positief zijn veranderd. Proberen om er anders uit te zien dan je werkelijk bent, is tijdverspilling.’


English version

Make-up artist Xiu Yun Yu not only did the make-up of the participants of Project Monolid, she also asked them what they think of their eyes and how they view certain beauty standards. Here you can find the story of Qiqi.

 width=

I knew I looked different from most kids at school, but I didn’t care. When I was a little older, I had more trouble with my Chinese appearance. I think this was because there was little to no representation of Asian people. Due to this, I wanted to have blond hair and big eyes with long lashes. I especially didn’t like my eyes. I made them look bigger through make-up, but that actually backfired. I remember that whenever I tried to do my make-up, I looked at Dutch models as an example. Luckily I was never bullied, I think the reason for my negative self-image had to do with how I never connected ‘being different’ with uniqueness.

 

“It’s a waste of time trying to look different from who you really are.”

When I was around eighteen, there was a change in how I thought about myself. I met someone who was really good with make-up and they showed me how to make up my eyes in a way that suited my eyes and was not the standard eye make-up for a western person. After that, I also started to realize that my eyes belonged to me and that they are beautiful as they are. I hardly wear any make-up now and if you’d told me that a few years ago, I wouldn’t have believed you. I am proud of being different and even more proud of how my thoughts about my appearance have positively changed. It’s a waste of time trying to look different from who you really are.’